நீலக்கடலும் மாயன் நாகரிகமும்

அமெரிக்காவிற்கு அருகிலேயே இருந்தும் ஒரு புதிய தேசத்திற்குச் சென்ற உணர்வைத் தரும் மெக்சிகோவின் கான்கன் (Cancun) நகரம், ஒவ்வொரு பயணப் பிரியரின் பட்டியலிலும் இருக்க வேண்டிய இடம். சமீபத்தில் எனது மகளின் ‘I-94’ ஆவணத்தைப் புதுப்பிப்பதற்காக ஒரு பயணத்தைத் திட்டமிட்டோம். ஏப்ரல் மாதத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தப் பயணம், ஆவணங்களுக்கான கடமையைச் செய்து முடித்ததுடன், ஒரு அற்புதமான குடும்பச் சுற்றுலாவாகவும் அமைந்தது.

அமெரிக்காவில் H1-B அல்லது H4 போன்ற விசாக்களில் இருப்பவர்கள் மெக்சிகோ செல்வதற்குத் தனியாக மெக்சிகன் விசா எடுக்கத் தேவையில்லை என்பது பலருக்கும் தெரியாத ஒரு எளிய வழிமுறை. உங்களிடம் செல்லுபடியாகும் (Valid & Unexpired) அமெரிக்க விசா இருந்தால், அதன் மூலம் மெக்சிகோவிற்குள் சுற்றுலாப் பயணியாக நுழைய முடியும். இந்தத் தகவல் எங்களின் பயணத் திட்டமிடலை இன்னும் எளிதாக்கியது. மெக்சிகோவைப் போலவே பனாமா, கோஸ்டாரிகா, பஹாமாஸ், பெர்முடா மற்றும் ஜார்ஜியா போன்ற நாடுகளுக்கும் எளிய விசா நடைமுறைகளுடன் நாம் பயணம் செய்யலாம்.

கான்கன் செல்பவர்கள் பொதுவாக விலை உயர்ந்த ‘Hotel Zone’ பகுதியில் தங்குவார்கள். ஆனால் நாங்கள் செலவைக் குறைக்கவும், உள்ளூர் கலாச்சாரத்தை மிக நெருக்கமாக அறியவும் கான்கன் நகர மையப்பகுதியை (Downtown) தேர்ந்தெடுத்தோம். இது உள்ளூர் சந்தைகள் மற்றும் மக்களின் வாழ்வியலை ரசிக்க உதவியது. இருப்பினும், ஒரு நாள் மட்டும் ‘மேரியட் ரிசார்ட்’ (Marriott Resort) செல்வதற்கு ‘டே பாஸ்’ (Day Pass) பெற்று, அங்குள்ள பிரம்மாண்ட நீச்சல் குளங்கள் மற்றும் கடற்கரை வசதிகளை ரசித்தோம். 

கான்கன் என்றாலே நினைவுக்கு வருவது அதன் டர்க்கைஸ் (Turquoise) நிறக் கடல்தான். பால் போன்ற வெள்ளை மணல் பரப்பும், அடர் நீல நிறக் கடலும் காண்பவரைச் சுண்டி இழுக்கும். மாலையில் கடற்கரை ஓரம் குடும்பத்துடன் நடைப்பயணம் மேற்கொண்டது மனதிற்கு மிகுந்த அமைதியைத் தந்தது. 

உலக அதிசயங்களில் ஒன்றான ‘சிக்ஸன் இட்சா’ (Chichén Itzá) பிரமிடைக் காண நாங்கள் ஒரு காரை வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு சாலைப் பயணமாகப் புறப்பட்டோம். அந்தப் பயணத்தின் ஊடாக ஒரு சிறிய மெக்சிகன் கிராமத்தைக் கடந்து சென்றோம். அங்குள்ள சிறிய கடைகள், தெருக்கள் மற்றும் மக்களின் எளிமை எங்களை அப்படியே இந்தியாவிற்கு அழைத்துச் சென்றது. சாலையோரக் கடைகளும், அந்தச் சூழலும் எங்களது தாயக நினைவுகளைத் தூண்டி, மனதிற்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒரு உணர்வைத் தந்தது. மெக்சிகோவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையே உள்ள கலாச்சார ஒற்றுமையை அந்த கிராமத்தில் எங்களால் உணர முடிந்தது.

உள்ளூர் போக்குவரத்தில் ஒரு முக்கியமான விஷயம் – அங்கிருக்கும் ‘டாக்ஸி ஸ்டாண்ட்’ (Taxi Stands) மற்றும் ‘உபெர்’ (Uber) ஓட்டுநர்களுக்கு இடையே சில சிக்கல்கள் நிலவுகின்றன. எனவே உபெர் பயன்படுத்துவதை விட, அங்கீகரிக்கப்பட்ட டாக்ஸிகள் அல்லது பேருந்துகளைப் பயன்படுத்துவதே பாதுகாப்பானது. 

மெக்சிகோவில் கடைகளிலும் சிறு வணிக நிறுவனங்களிலும் பணப்பரிமாற்றத்திற்கு அமெரிக்க டாலரை விட மெக்சிகன் ‘பெசோ’ (Pesos) வைத்திருப்பது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தது. அங்கிருக்கும் உள்ளூர் ஏடிஎம்களில் (Local ATMs) நமது சர்வதேச டெபிட் கார்டுகளைப் பயன்படுத்தி மிக எளிதாகப் பெசோக்களைத் தேவையான நேரத்தில் எடுத்துக் கொள்ள முடிந்தது. இது தேவையற்ற கூடுதல் செலவுகளைத் தவிர்க்கவும், உள்ளூர் கடைகளில் பேரம் பேசவும் உதவியது.  

பயணங்களில் அந்தந்த ஊர் உணவுகளைச் சுவைப்பது ஒரு தனி இன்பம். மெக்சிகன் உணவு முறையானது காரம் மற்றும் மசாலாக்கள் நிறைந்தது என்பதால், இந்தியர்களான நமக்கு அது மிகவும் நெருக்கமானதாக இருக்கிறது. 

• டாகோஸ் (Tacos), பரிட்டோஸ் (Burritos) மற்றும் வெண்ணெய் பழத்தில் செய்யப்படும் குவாக்கமோல் (Guacamole) சுவை அற்புதம்.
• கடற்கரை நகரம் என்பதால் பிரஷ்ஷான மீன் (Fish), இறால் (Shrimp) மற்றும் முதன்முறையாக ஆக்டோபஸ் (Octopus) சுவைத்தது ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது.

சிக்ஸன் இட்சாவில் உள்ள மாயன் பிரமிடு, அந்த நாகரிகத்தின் கட்டிடக்கலை மற்றும் வானியல் அறிவுக்குச் சான்றாக நின்று எங்களை மலைக்க வைத்தது. அதேபோல், கான்கனின் டர்க்கைஸ் (Turquoise) நிறக் கடலும், பால் போன்ற வெள்ளை மணல் பரப்பும் கண்களுக்குப் பெரும் விருந்தாக அமைந்தன.

வெறும் ஒரு நிர்வாகப் பணிக்காகத் தொடங்கப்பட்ட இந்தப் பயணம், இறுதியில் மெக்சிகோவின் வரலாற்றுப் பக்கங்களையும், இந்தியா போன்றே இருந்த கிராமத்து நினைவுகளையும், ருசியான உணவுகளையும் ரசித்த ஒரு மறக்க முடியாத குடும்ப நினைவாக எஞ்சி நிற்கிறது.

• சரவணகுமரன்